Kapper

Weer eens geconfronteerd met mijn eigen verontwaardiging – als ik ze zo omschrijven kan – bij mij sporadische uitstapjes naar de Marikaanse kapper hier om de hoek. Telkens opnieuw probeer ik hem zo kort mogelijk wat instrukties te geven hoe ik het hoogste deel van mijn lichaam zou willen, waarna hij een compleet ritueel inzet, begeleid door een muzikale stem die de Koran voorleest. Na een stoer handenspel bij het wassen van mijn haren, begint hij met de schaar radicaal te knippen, vervolgens haalt hij een heel arsenaal van kammen, lak, gel, tondueze,… tevoorschijn om alles piekfijn in orde te brengen. Hij sluit af met wat talk en borstelt me met een fijne kwast af. Uiteindelijk zet ik mijn bril op en lach blij, ik verwachte niet meer. Ik zie er niet uit! Wil met 1000,- Fr. betalen maar hij kan hierop niet teruggeven. Ik zal wel ergens wisselen en hij laat me gewoon gaan en geeft verontwaardigd mijn boek terug dat ik nog wil laten liggen.

In de bistro wat verder lees ik een volledig hoofdstuk vergezeld van twee koffies. Het lapje van 1000,- wordt enkel vergezeld met een blik van wegdraaiende ogen. Ik kon niet stoppen in mijn boek, heb zowat een heel mooi en onroerend hoofdstuk gelezen, om daarna terug te lopen naar mijn kapper.

“Je l’avais déjà oublier.”

“Mais moi pas!”

De koffie was helemaal niet lekker, mijn haren zien er tof uit.

03/06/2000

Advertenties