Blijf bij elkaar!

Vrijdagavond,
Ik loop de school binnen. Er heerst een bijzondere rustige sfeer. In de grote zaal zit iedereen voor de televisie gekluisterd. Toch word ik opgemerkt en één van de rakkers komt op me af met een fijne glimlach op zijn smoel. Zijn reaktie is aanmoedigend. Zonder enige twijfel zoekt hij zijn jas en ik ben blij verrast dat de tekenfilmpjes dan toch niet belangrijker zijn.
“Wil je nog voort blijven kijken?”
Mijn fluisterende stem verkwisteld een totaal overbodige vraag, en zijn glimlach gepaard met zijn hoofdbeweging bevestigen enkel maar mijn vermoedens.
“Dan kom ik straks terug en haal eerst je broer op!”
Maar hij zit alweer voor het scherm gekluisterd.
DAVID

“Regarde qui est là!”
Traditioneel wordt die zin gevold door een verwonderde blik, schiet één van zijn benen op een Pruisiche wijze de lucht in en rolt een daverende lachtkreet rechstreeks uit zijn buik.
Vanuit zijn lagere regionen strekt hij zijn armen om omhelst te worden. Hij presenteert zijn wang, want hij heeft begrepen dat er ergens in die zone een plezant ritueel volgt bij weerzien en afscheid. Er volgt een verslag van de dag of de week of wat dan ook. Ik moet hem toegeven dat zijn verhaal compleet onbegrijpbaar is, maar blijkbaar is dat zijn probleem niet. Trots toont hij zijn zelf geschilderde Sinterklaas met een pakje snoep. De Sinterklaas mag de tas in, de snoep houdt hij liever zelf bij.
“Kom we gaan je broer ophalen.”
Zingend toont hij me de weg.
LOUKA
2001


Ik zie jullie graag samen spelen.
Blijf bij elkaar!
22/04/2004

Blijf tesamen (paasvakantie) (10)

Advertenties