Obsessie

Ik heb net een liefdesweek achter de rug, waarvan de adrenaline na zijn vreugdevolle intrede in mijn bloed nog steeds de nodige sporen achterlaat, in de vorm van een bangelijke confrontatie met mezelf en mijn verleden, die ik het liefst achter me laat. Waarom overvalt me, na een week van intens samenzijn en de uiteindelijke fysieke separatisme, de wreedheid van die liefde me nu. Ik moet ademhalen, een pauze inlassen, iets anders doen, mezelf beleven, op mijn hoofd gaan staan, me vastklampen aan mijn eigen liefde, die enige waar ik zeker van ben, die liefde die ik in me heb, die ik nooit los mag laten of in twijfel trekken, ze niet laten terugtrekken in een van de vier holtes van mijn hart, maar ze de kans geven om op het ritme van mijn hartstocht mijn ganse lichaam af te schuimen, in de uitersten van de spataders de rede te vinden om samen te vloeien in die andere kamer van mijn hart, die liefde laat uitstralen. Die liefde die enkel op mijn binnenste toekijkt, kan zoveel energie afstaan, magma vormen waardoor ik binnenin gloei als de aardkern. Maar ook de aardkern heeft het moeilijk haar geilheid steeds op een rustige manier te uiten, haar korst langzaam op te warmen, die warmte zachtjes uit te stralen, en ze geeft haar vurige obsessie van haar duistere verborgenheid prijs via vulkanische uitspattingen en seismologische trillingen. Die liefde maakt niet bang, ze maakt niet vrij, ze is vrij, maar o’zo wreed! Het heerlijke aan obsessie is de totale onderdompeling in een verfrissend luxueus bad, met de nodige bubbels, die de uitzichtloze situatie waarin ik me inwerkt naar die bepaalde hersenzones stuurt, die qua bewustzijn lijkt als de wereld die reageert op een crisis, chaos, een complete overrompeling voor een buitenstaander, maar vanuit het standpunt van mijn commotie een normale gesteldheid. Je bent te needy, buiten deze gedachte is de persoon die mij dit verteld, zonder mij echt te te kennen, in dit verhaal compleet onbenullig, maar ze zet me aan het denken. Maar ik ben ook onverantwoord, impulsief, laks, onbeslist, incoherent. De woorden van deze liefdes zijn me niet futiel. Waar lossen mijn relaties in op? Onhandig, verstrooid, vergeetachtig, overrompeld, lui, koppig, angstig, integer, trouw, goedhartig, onbeslist, dromerig en wereldvreemd, open maar introvert, schroomvallig, verlegen, onwennig. Je kan enkel voor een gesloten deur staan als er ooit een slot op werd gezet. Waar wacht je eigenlijk op? Ik spreek tegen jouw. Tegen jouw mijn lief. Mijn liefdesontdekking? Neen, mijn liefdesontsteking. Het ontstekingsmechanisme van mijn hele neurotisch stelsel enkel al bij het aanschouwen van je schoonheid.
——
Gebasseerd op enkele gedachten uit april 2012 en september 2016.
December 2017

Advertenties